Phaeton (Fa)

Kies {{ variant_type_name }}:

Phaeton (Fa) is niet meer in voorraad

Vul hier jouw e-mailadres in en ontvang een mail wanneer Phaeton (Fa) weer beschikbaar is

Prijs op aanvraag

Vul hier jouw e-mailadres in en ontvang een voorstel voor Phaeton (Fa).

Omschrijving

EAN: {{ chosen.eancode }}

Componist: Bart Watté
Instrumentatie: Fanfareorkest
Graad: 5
Tijdsduur: 11'00''
Artikelnummer: BVT252

De muzikale tragedie ‘Phaeton’ verklankt de laatste dag van het leven van de gelijknamige figuur uit de Griekse mythologie. Het werk is onderverdeeld in vier in elkaar overlopende delen. Verschillende leidmotieven, bepaalde personages en gebeurtenissen komen aan bod en volgen de ontwikkeling van het verhaal.

Zonsopgang. Het is nacht, maar het eerste zonlicht komt over de horizon piepen. De zon hangt aan een vurige strijdwagen, voortgetrokken door woest trappelende paarden die worden gemend door de zonnegod Phoebus, de enige die deze taak aankan. Phaeton ziet de zon opkomen en droomt weg bij deze indrukwekkende gebeurtenis.

Phaetons wens. Hij verneemt later die dag van zijn moeder, de zeenimf Clymene, dat Phoebus eigenlijk zijn vader is. Phaeton besluit hem te gaan opzoeken. De twee ontmoeten elkaar en Phoebus schenkt zijn zoon een gunst: hij mag wensen wat hij maar wil. Phaeton wenst de zonnewagen eens te mogen besturen tijdens een zonsopgang. Zijn vader probeert hem dit uit het hoofd te praten, aangezien zelfs oppergod Zeus deze taak niet aandurft en dit voor een mens absoluut dodelijk is. De overmoedige Phaeton volhardt echter, en Phoebus kan niet anders dan zijn belofte inlossen.

Phaetons laatste zonsopgang. De ochtend daarop verloopt de zonsopgang aanvankelijk zoals de dag ervoor, maar al snel loopt het fout. De paarden worden onrustig omdat zij de sterke hand en het gewicht van de zonnegod niet voelen en ze slaan op hol. Phaeton verliest de controle en staat doodsangsten uit. De losgeslagen wagen scheert omhoog en dan terug over het aardoppervlak, waarbij de wereld verschroeid dreigt te worden. Zeus grijpt in en gooit een bliksemschicht naar de wagen. De paarden schrikken en de wagen verdwijnt uit het zicht, de hemel in. Phaeton wordt dodelijk getroffen, valt uit de wagen en sterft.

Epiloog. In een berustende epiloog rouwt Phoebus om zijn zoon, maar herneemt uiteindelijk zijn taak als menner van de zonnewagen. De muziek sterft uit, en nog een laatste keer klinkt het dreigende zonnewagen-motief.

Het werk werd in opdracht van K.F. De Berthoutzoenen Hallaar geschreven in het kader van de samenwerking 'Fanfarissimo', een samenwerkingsverband van negen toonaangevende fanfareorkesten. Met vereende krachten willen zij het repertoire voor fanfares een kwaliteitsvolle impuls geven.